Bir zamanlar Bigadiç (1)

Yıl 1983… Günlerden 4 Eylül. Bir kamyonun şöför mahallinde ben, eşim ve 5 yaşındaki oğlum Umut’la Bigadiç’e giriş yapıyoruz. Öğlene doğru saatler…

BİR ZAMANLAR BİGADİÇ…(1)
OĞUZ ŞENOL

Yıl 1983… Günlerden 4 Eylül. Bir kamyonun şöför mahallinde ben, eşim ve 5 yaşındaki oğlum Umut’la Bigadiç’e giriş yapıyoruz. Öğlene doğru saatler…
Yolculuk Bingöl’ün Karlıova ilçesinden. Ankara’da bir gece mola vermiş olsakta, tam 32 saat süren inanılmaz derece güç bir yolculuk. Yorgunluk ne kelime, dökülüyoruz adeta…
Meğer kurtuluş günüymüş Bigadiç’in. Davullar, klarnetler çalıyor, bir şenlik havası var. Umut bunu görünce “Baba bizi mi karşılıyorlar “ dediğinde, o bitkin halimize bakmadan, uzun uzun gülmüştük.
O zamanlar 12 Eylül 80 darbesinden sonra TBMM henüz oluşmamış, yarım yamalak bir demokratik düzene geçmek adına Danışma Meclisi kurulmuştu. Veteriner Fakültesinde benim Hayvan Besleme hocam olan Prof. Dr. Mahmut Akkılıç’ta Danışma Meclisi üyesi olarak atanmıştı.

Ne alaka ? dediğinizi duyar gibiyim. Ancak Bigadiç’le tanışma serüvenimiz Mahmut hoca sayesinde başladı.
Bingöl’ün Karlıova İlçesinde İlçe Tarım Müdürü olarak görev yaparken bir telefon geldi. Telefondaki kadın sesi;
“Oğuz Bey’le mi görüşüyorum?” dediğinde olumlu yanıtı alınca 
“Lütfen ayrılmayın, Danışma Meclisi Üyesi Sayın Mahmut Akkılıç beyi bağlıyorum” dediğinde o an tam bir şaşkınlık yaşadım. Mahmut Hoca ;
“Oğuz ne işin var senin Karlova’da, Bigadiç’te sana ihtiyacım var” diye başladı söze. Uzun uzun konuştuk. Mahmut Hoca’nın o zamanlar var olan “Bigadiç Tavukçuluk kooperatifi” nin kuruluşunda emeği olduğunu da o konuşmada öğrendim. Hocanın son sözleri “Hazırlığını yap, seni Bigadiç’e aldırıyorum” oldu.

İşte böyle başladı Bigadiç günlerimiz…
Elbette öncesinde bir ev bulmalıydık. Ben kalkıp geldim Bigadiç’e. Ama ev bulmak hiçte kolay olmadı. Servi mahallesinde bir evi çok beğendim ama, sahibi vermeye yanaşmıyordu.
İlçe Müdürlüğündeki çalışma arkadaşlarım “Siz Hasan Başkan’ı araya sokun” dediler. Böylece sonraları çok sevdiğim ve değer verdiğim Hasan Pekdemir’le tanışmış olduk. Belediye Başkanı Hasan abiyi 12 Eylül yönetimi görevden almıştı.
Beni bir dost, bir baba sıcaklığı ile karşıladı;
“Geleceğini biliyordum. Mahmut hoca bana haber saldı.” Dediğinde rahatlamıştım. Sonra kendisi ve ailesiye iyi bir dost olduğumuz ev sahibimiz Hafız’ı (Resul Bintepe) ikna etme görevini Hasan abi “Ben her şeyine kefilim” diyerek halletti.

Böylece evimizi tutmuştuk. Artık Bigadiç’e gelebilirdik.

Başta söylediğim gibi, 4 Eylül 1983’te sonradan ailece çok seveceğimiz ve çok güzel dostlar edineceğimiz “Bigadiç günleri” başladı.

Bigadiç Günleri’ni Sevgili Bigadiç’li dostlarım uygun görürse “KÖŞE BAŞI” başlığı altında anlatmaya devam edeceğim. Bu konuda benden istekte bulunan Eyüp Rıza Bey’e de teşekkür ediyorum.

NOT : Değerli Hocam Prof. Dr. Mahmut Akkılıç ve Sevgili Ağabeyim Hasan Pekdemir’i rahmet ve minnetle anıyorum. Işıklar içinde uyusunlar.

Yorum ya da sorularınız için: bilgi@bilgipesinde.com


Yorum yazabilmeniz için Üye olmanız gerekmektedir. Üye Girişi yapmak için tıklayınız.

Diğer Web Sitelerimiz