Ve diğerleri -2

Ve diğerleri -2 / Akçakale'den Fotoğraflar / Mustafa Hakkı Kurt / Bilgi Peşinde / Buradan selam olsun hepsine / ve yaşayanına ve ölenine / Uzaklarda kalmış bir düşten / Kafdağı kadar uzak büyülü bir geçmişten / çıkarıp anlatabilmişsem eğer onları tek tek / ki, masallar kadar hayaldirler belki / ama göz kamaştıran güneş gibi gerçek.

VE DİĞERLERİ - 2

HEDDAVA DAYZE komşumuzdu.
Eli yüzü döğmeli
kat kat ve rengârenk giysili
tipik bir Arap’tı o.
Tek kelime Türkçe bilmezdi.
Anamı derseniz 
onda da ne Arapça ne Kürtçe…
Yani ikisi de Fransızdı bir başka dile.
Ama komşuluk böyle bir şeydi işte
İkisi de birbirlerine gider gelirlerdi
ve yaz akşamları kapı önüne oturur 
nasıl anlaşırlarsa artık
tatlı tatlı sohbet ederlerdi. 

Kömür dumanıyla kararmış o mekânda
KÖR MIHEY bir o yana bir bu yana 
sallana sallana körük çekerdi
DEMİRCİ HACİY kıvılcımları savura savura
çeliğe su vererek demir döverdi.
Sözünü bilmeden konuşana
adres olarak onların mekânı gösterilirdi:
“Demirci Haciy’e get de ağzıyi düzeltsin.”

NACAR MAHEY biraz babama
biraz küçük amcama benzerdi
orada, kavak ağaçlarının istiflendiği dükkânında
bağdaş kurup oturduğu minderinde
dal dal ağaç keserdi 
sonra onları soyar, yontar, adam ederdi.
Bütün tırmıklar, yabalar
kazma ve kürek sapları 
onun elinden geçerdi.

Dış dünyaya açılan tek penceremizdi (KOLO) AHMET EMMİ
Koltuğunun altına sıkıştırdığı gazetelerle
çarşıda bir aşağı bir yukarı gider gelirdi.
Dört gözle beklerdik onu her gün
“dünya ahvâli”ni öğrenmek için.

Daha başka kimler yoktu ki geçmişin aynasında?
ŞIĞH TOHUM, KALAYCI HASSO, HAMAL CUMA 
BERBER NECİM, BERBER LAMİĞH, BERBER SUPHİ
OTOBOS MÜSLÜM ile ÇOLAK MIHEY
nasıl unutulur ki? 

Çarşının bir numaralı manavı NEĞMAN MAHEY’di.
Bir gazetede ilk yazım çıktığında
“Beni anlatmışsan, değil mi yeğen?” diye sormuştu bana.
Çocukken, kamyonunun ön tamponunda
“Leyla bir özge candır” yazısını bir türlü çözemediğim şoförse
yılların ustası LEYLAND MAHEY

Ve adıyla uyumlu, görünümüyle eş 
mahallemizin zıpkın gibi delikanlısıydı KEŞ… 
Ve kitapçımız TANRIVERDİ HÜSEYİN
ve KAHVECİ KEMAL ve ŞERBETÇİ İMAM, ZEYNEL HOCA… 
Arap’ı, Kürt’ü, ehramlısı, poşulusu
ve anamın en Batılı, en İzmirli komşusu
sevgili Ruhan’ın annesi PERİHAN HANIM TEYZE
(Kulakların çınlasın Sevtap!)

 Adını en sona koyduğum için ruhu bana gücenir mi?
 “Reis” denildiğinde aklımıza gelen ilk addı o çünkü
yılların belediye başkanı ERTUĞRUL MUSTAFA AZMİ…

Buradan selam olsun hepsine
ve yaşayanına ve ölenine
Uzaklarda kalmış bir düşten
Kafdağı kadar uzak büyülü bir geçmişten
çıkarıp anlatabilmişsem eğer onları tek tek
ki, masallar kadar hayaldirler belki
ama göz kamaştıran güneş gibi gerçek.

                           *****  

Yorum ya da sorularınız için: bilgi@bilgipesinde.com

Yorum yazabilmeniz için Üye olmanız gerekmektedir. Üye Girişi yapmak için tıklayınız.

Diğer Web Sitelerimiz