Yaşanacak bir ömür vardı

Beşinci yılında dünyaya gelişimin, Nefessiz kaldım. Ak dediğiniz tuzlu suyun, köpüğünde Ulaştı bedenim, Kumdan kaleler yaptıkları kumsala yaşıtlarımın.

Yaşanacak bir ömür vardı!


Beşinci yılında dünyaya gelişimin,
Nefessiz kaldım.
Ak dediğiniz tuzlu suyun, köpüğünde
Ulaştı bedenim,
Kumdan kaleler yaptıkları kumsala yaşıtlarımın.

Kimseye kırgın değilim, zira kırgınlık nedir bilemem.
Olsa olsa küsmüşümdür biraz,
Çaldınız diye yaşam hakkımı.

Oysa hayallerim vardı benim de,
Tüm çocuklar gibi,
Boyama kitabımda yarım kalan,
Umut, sevgi, anne, baba, kardeş, insan…

Ben bilemem, İnsanlıktan ne anladığınızı,
Çok yüzlülüğünüzün ne öngördüğünü,
Ama kırıntısı kaldıysa, demem o ki.
Ey insan, tüm dünya,
Duy sesimi,
Bırak kendini kandırmayı,
Özgürlükse istediğin benim için.
Başardın.
Ak dediğin tuzlu suyun dalgalarında
Doğaya dönerken özgür bedenim.

SeMiH

Yorum ya da sorularınız için: bilgi@bilgipesinde.com