Mutluymuş gibi yaşamak

İki yıl süren mücadelenin sonunda ayrılmışlardı. Evet kabus sayılmazdı ama mutlu da olamamıştı. Ne olduğunu o da bilmiyordu.. Tarif edilemez duygular içinde mahkemeden çıktı. Boşluktu sanıyorum diye geçirdi içinden. Zor bir süreçti ayrılmak. Hani Tanju Okan diyordu ya “eşyalar toplanmış seninle birlikte” aynen buydu olan.

Mutluymuş gibi yaşamak

İki yıl süren mücadelenin sonunda ayrılmışlardı. Evet kabus sayılmazdı ama mutlu da olamamıştı. Ne olduğunu o da bilmiyordu.. Tarif edilemez duygular içinde mahkemeden çıktı. Boşluktu sanıyorum diye geçirdi içinden.  Zor bir süreçti ayrılmak. Hani Tanju Okan diyordu ya “eşyalar toplanmış seninle birlikte” aynen buydu olan.  Bin bir emekle aldığı ve kurduğu evin her bir parçası bambaşka yerlerdeydi. Aslında istememişti böyle olmasını.. Kim ister ki? Aylarca konuşmuştu, sorgulamıştı kendini.. En sonunda arkadaşları “sus artık yeter kendine acımıyor musun?. Yaşaman gerekti yaşadın ve bitti.” dediler.

Nerdeydi hani, ayrılamam demişti. Hani hiç bırakmayacaktı. O soğuk mahkeme koridorunda yalnızdı şimdi.

Bu düşüncelerle iş yerine geri döndü. Arkadaşları, can yoldaşları ile paylaşacaktı bu günü. Tam yerine oturmuştu ki telefonu çaldı. Çok üzgünüm son kez bir akşam yemeği yiyelim iki arkadaş gibi diyordu. Kabul etti. O akşam karşılıklı yemek yiyorlardı. Uzun süredir yapamadıkları havadan sudan şeyleri konuşuyorlardı. Sanki her şey yalandı. Sanki yaşanmamıştı. Sanki “biz” deseler büyü bozulacak, cam kırılacak, sırçalar can yakacaktı.  Konuşulmadı, konuşulamadı.

Sadece ufak bir rica ile ailesine veda ziyareti yapıldı. Ve en sevdiği kahve içildi. Kahvenin kokusu o akşam bir başkaydı. Ne tadı damakta, ne de kokusu buram buramdı. Kahvenin suçu yoktu ki…

Sanki yarın tekrar görüşülecek gibi hoşça kalın kendinize iyi bakın denilerek vedalaşıldı. Kapılar yeni yaşamlara açılmak üzere kapandı.

Bazen çok mutlu oluruz, bazen de mutluymuş gibi yaşarız. En büyük mutluluk ise arasındaki farkı fark ettiğiniz andır. Çünkü her ikisi de umut yaratır. Bırakın tamir edilemeyen kapılar kapansın, Kapansın ki yeni kapılar açılabilsin. Şunu bilin ki kapının hangi tarafında durursanız durun, açılması gereken kapı sizi içeri almak için mutlaka açılacaktır. Sadece izin verin. 
İşte o zaman kahvenin buram buram kokusu ve muhteşem lezzeti sizi yeni anılara ve yolculuklara hazırlayacak emin olun.

Sevilay Aksel

Yorum ya da sorularınız için: bilgi@bilgipesinde.com

Yorum yazabilmeniz için Üye olmanız gerekmektedir. Üye Girişi yapmak için tıklayınız.

E-Ticaret Sitemiz ve Sayfa Kısa Yolu

Sosyal Medya Sayfalarımız

Diğer Web Sitelerimiz