Fırıncı Meryem Teyze

Çocukluğumun üç senesini geçirdiğim şirin Anadolu köyündeki en yakın komşularımızdan biriydi Meryem teyze. Hemen evimizin karşısındaki köyün fırınını işletirdi. Ekip biçecek pek bir toprağı olmadığı için bütün kazancı o fırındı. Gerçek bir emekçiydi Meryem teyze ve gerçek bir Anadolu kadını. Köyün kadınları ekmeklerini, böreklerini, güveç yemeklerini onun fırınında pişirirlerdi.

FIRINCI MERYEM TEYZE 

Çocukluğumun üç senesini geçirdiğim şirin Anadolu köyündeki en yakın komşularımızdan biriydi Meryem teyze. 

Hemen evimizin karşısındaki köyün fırınını işletirdi. Ekip biçecek pek bir toprağı olmadığı için bütün kazancı o fırındı. Gerçek bir emekçiydi Meryem teyze ve gerçek bir Anadolu kadını. Köyün kadınları ekmeklerini, böreklerini, güveç yemeklerini onun fırınında pişirirlerdi. Belki inanmayacaksınız ama aynı zamanda tüm kadınlar için bir buluşma ve günlük sohbetlerin yapıldığı, köyde yaşanan olayların konuşulup, kimi zaman tatlı dedikoduların yapıldığı şirin bir yerdi o fırın. 

Meryem teyze erkenden kalkar, çalı demetleriyle fırını ısıtacak ateşi yakar, taş bacadan gri dumanlar çıkmaya başlayınca sırtlarında ekmek tahtalarıyla köy kadınları sökün ederdi. Kardeşimle bayılırdık onun fırınına. Özellikle kış günleri o fırında akşama kadar vakit geçirip, çocuklarıyla arkadaşlık ederdik. Bazen dağ köylerinden katırla gelen satıcılardan kestane alıp fırının taşlarında kızartır, ormandan topladığımız mantarları yine aynı şekilde pişirirdik. 

O köyde kaldığımız üç sene boyunca bir gün bile ekmeğe para vermedik. Fırında haftalık ekmeklerini pişiren köy kadınları evimizin önünden geçerken muhakkak bir tane ekmek bırakırlardı bizim için. Doğrusunu söylemek gerekirse, üç sene boyunca sebze ve meyveye de hiç para vermemiştik. Sağolsun köy halkı hiç bir karşılık beklemeden bize bol bol getirirlerdi. 

Meryem teyzenin fırını tüm köy masallarında yerini alacak şirinlikte bir yerdi. Memleketimizin örnek fedakar ve cefakar bir annesiydi o. Çocukları için çırpınır, nafakalarını çıkartmak için sabah saatlerinden akşama kadar fırında kül çeker, tepsi dizer, ateşi harlardı. 

O köyden 1971 yılında ayrıldık. Onu bir daha görmek hiç kısmet olmadı. Bugün üzücü haberi aldım. Meryem teyze hakkın rahmetine kavuşmuş. Köy kadınlarının yaşları pek belli olmaz. O da yaşından büyük görünüyordu o sıralar. Seksen yaşını geçtikten sonra vefat ettiğini tahmin ediyorum. Ona rahmet diliyor, çocukluğumuzun hayal dünyasına yaptığı renkli katkıları için teşekkür ediyorum. 

Yolun açık olsun Meryem teyze.

MEHMET ÜNVER

Yorum ya da sorularınız için: bilgi@bilgipesinde.com

Bilgi ve Kültür Sitelerimiz

E-Ticaret Sitelerimiz

Güncel Haber Sitelerimiz